خردادماه، کيش جهنمی‌ست!

با هشت هنرپيشه‌ی حرفه‌ای و همايون ارشادی (افتخاری) و به‌همراه تعداد زيادی از دوستان در کيش و بيش از صد حلقه فيلم و دوربينی که بدون توقف بر روی Spider بود، با حمايت کامران اعظمی و در کنار گروهی خوب و دوست‌داشتنی، اولين تلفيق انيميشن و کليپ در سينمای ايران، ساخته شد. 
فيلم دو سال و نيم توقيف بود چون حاضر به انجام ۱۸ مورد اصلاحی در فيلم نبودم. درنتيجه از جشنواره کنار گذاشته شدم تا اينکه يک سانس نمايش در ساعت ۲ بعدازظهر فردای اختتاميه جشنواره در سينما استقلال سرنوشت متفاوتی را برای فيلم رقم زد. «جايی ديگر» مورد توجه کارشناسان و منتقدان واقع شد و بعد از نمايش در چند جشنواره‌ی معتبر خارجی، سرانجام در ۲۰ آبان ۱۳۸۳ (عيد فطر) در شش سينما و برای سه هفته اکران شد که بعدتر به‌دليل بالا بودن فروش روزانه تا شش هفته ادامه يافت و سالن‌هايش نيز به ۱۱ عدد رسيد.

با اينکه تبليغات تلويزيونی فيلم ممنوع اعلام شده بود و کنار فيلم عظيم و پرخرج «دوئل»، کمدی «بله‌برون» و نخستين فيلم ژانر وحشت ايران (به ادعای سازندگانش)، «خوابگاه دختران» اکران شد، استقبال جوانان و دانشجويان و نويسندگان متفاوت مطبوعات خارج از تصورم بود. در کنار اينها حتما تنگ‌نظری و شايد نظرات متفاوتی هم وجود داشت که فيلم را شلوغ و کم‌ارزش می‌دانستند. هرچه بود همگان بر متفاوت بودنش اذعان داشتند. فيلم در مضمون و ساختار تابوشکن بود. مانی کسرائيان برای اولين بار در سينمای ايران نقش يک دوجنسی را بازی کرد که از آن جهت خلق لحظات کميک سوء‌استفاده نشده بود. از آن مشکلاتی که در اجتماع ايران هم مانند ساير جاهای دنيا هست ولی نبايد گفت!

تمام بازيگران هم قرارداد سفيد امضا کرده بودند که از لطف همه‌شان ممنونم.

 

۸۴ دقيقه ـ ۳۵ م‌م

نويسنده و کارگردان: مهدی کرم‌پور. مدير فيلم‌برداری: فرزين خسروشاهی. مجری طرح: کامران اعظمی. موسيقی: فردين خلعتبری. تدوين: بهرام دهقانی. صدابردار: بهمن اردلان. صداگذار: محمد حقيقی. گريم: محمد قومی. طراح صحنه و لباس: کيوان مقدم. دستيار اول کارگردان: محمدعلی سعيدی. انيميشن: وحيد نصيريان. بازيگران: علی مصفا، کتايون رياحی، احمد نجفی، گلشيفته فراهانی، چکامه چمن‌ماه، برزو ارجمند، مانی کسرائيان، همايون ارشادی و شيوا خنياگر. تهيه‌کنندگان: امير بديع و کامران اعظمی. محصول: سندباد فيلم.

خلاصه داستان: جايی ديگر روايت سه نسل از آدم‌های اين مرز و بوم است که به‌دنبال آرمان‌شهر خود، جايی ديگر را جستجو می‌کنند.

فارسی